Punkt funkcyjny.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Punkt funkcyjny - miara złożoności oprogramowania podawana jako liczba bezwymiarowa określająca efektywną względną miarę wartości funkcji oferowanej przez program użytkownikowi. Najczęściej jest podstawą do oszacowania m.in. pracochłonności wytworzenia danego oprogramowania. Pojęcie to zaproponował w 1979 r. A. J. Albrecht z firmy IBM[1].
Na jej wielkość wpływają między innymi liczba wyjść z programu, liczba wejść do niego, liczba występujących encji.
Dzięki stosowaniu tej miary można między innymi:
- szacować wielkość projektu informatycznego, szacować potrzebne zasoby
- określać wydajność produkcji oprogramowania - na przykład poprzez mierzenie liczby punktów funkcyjnych wytworzonych podczas tygodnia
- szacować koszty potrzebne do zmiany wprowadzanej do istniejącego systemu informatycznego
- porównywać oprogramowanie pod względem wielkości/złożoności.
Przykładowo można szacować, że 1 PF to około 8 godzin pracy w technologii 3GL lub 1,5 godziny w technologii 4GL[2] lub według innych danych - odpowiednio 17 i 11 godzin[3].
Przypisy
- ↑ A. J. Albrecht, Measuring Application Development Productivity, Proceedings of the Joint SHARE, GUIDE, and IBM Application Development Symposium, Monterey, California, October 14–17, IBM Corporation (1979), pp. 83–92
- ↑ Beata Czarnacka-Chrobot, Pomiar rozmiaru funkcjonalnego systemu informatycznego - sposób na "chaos permanens", PTI, Mrągowo, 2004, dostępne w Internecie, dostęp 2008-06-25, 18:12:12
- ↑ Capers Jones, Programming Languages Table, release 8.2, Software Productivity Research, Inc., 1996